Podział skał na podgrupy

Rozróżnia się dwie grupy: skały twarde, do których należą np. skały magmowe, metamorficzne i niektóre osadowe (wapienie, piaskowce), oraz skały miękkie — margle kredowe, iłołupki, słabo spojone piaskowce itp. Podziału skał na podgrupy dokonuje się w zależności od ich genezy, stopnia spękania, cech fizycznych i mechanicznych itp. Rozróżnia się następujące podgrupy: — skały lite (niespękane), gdy nie ma spękań widocznych pod lupą 10x, skały mało spękane, gdy szczeliny są węższe od 0,5 mm, — skały średnio spękane, gdy szczeliny są szersze od 0,5 mm, — skały bardzo spękane, gdy szczeliny ...

Natura na wyciągnięcie ręki

Nasze czasy charakteryzują się kreatywnością i przekraczaniem kolejnych, do niedawna wydawałoby się niemożliwych do sforsowania, barier. Z przekraczaniem takich barier mamy też do czynienia w sektorze budowlanym, a nawet ogrodniczym. Jeszcze do niedawna do rzadkości należała sytuacja, że bezpośredni kontakt z naturą, także w zimne czy dżdżyste dni, był możliwy bez wychodzenia z domu. Do radykalnej zmiany doszło w sytuacji, gdy zaczęły pączkować ogrody zimowe. Coraz więcej firm zajmuje się świadczeniem usług w zakresie stawiania tego typu pomieszczeń. Nie dziwi więc, że wzrast...

Przekrój górnego zbrojenia naroznego

Przekrój górnego zbrojenia narożnego, odniesiony do jednostki szerokości przekroju płyty, powinien w każdym kierunku równać się co najmniej połowie większego przekroju zbrojenia w środkowej części płyty. W jednoprzęsłowych płytach wolnopodpartych na obwodzie liczbę prętów dolnych w pasmach przypodporowych można zmniejszyć przez zakończenie co drugiego pręta zbrojenia przęsłowego (jedynie dla dużych rozpiętości), bądź też przez odgięcie co drugiego pręta do górnej warstwy płyty; drugie rozwiązanie jest szczególnie ważne, gdy podparcie płyty na obwodzie stwarza warunki częściowego zamocowania....

GRUZLICA STAWU BARKOWEGO

Milowymi krokami były opracowania Felleniusa (1934), Giersiewanowa (1934), Sokołowskiego (1942, 1960), Steinbrennera (1934), Terzaghiego (1943), Florina (1948), Taylora (1948), Skemptona (1954), Caquota, Korisela (1949) Meyerhofa (1953), Bishopa i Henkela (1962). W Polsce pierwszym poważniejszym opracowaniem z zakresu mechaniki gruntów była dysertacja doktorska Cz. Rusina, pod kierunkiem prof. W. Zenczykowskiego pt. „Badania teoretyczne i laboratoryjne gruntu jako elementu budowli”, Obroniona na Politechnice Warszawskiej w 1939 r. Pierwszą obszerniejszą publikacją była praca Z. Wiluna pt. „Gruntoznawstwo dro...

Najnowsze zdjęcia w galerii tanie-odwierty:

332#strop dms , #olx jarosław , #wełna mineralna lambda , #schody z granitu cena , #olx piotrków , #ile kosztuje malowanie ścian , #olx wieluń , #odsprzedaż energii elektrycznej , #oznaczenia na mapie , #więźba dachowa prefabrykowana ,